روحانی کاندیدا بشود رای میآورد.اگر روحانیت کسی را تایید بکند رای
میآورد.انتخابات آزاد است ما نیاز نداریم به خفقان.اگر نیاز داشتیم و
انقلاب ایجاب میکرد هیچ ابایی نداشتیم.برای ما انقلاب اصل است و
اسلام.اگر این انقلاب روزی نیاز به خفقان کرد پیش می آوریم».
میر حسین موسوی و عکس العملش نسبت به پیشنهاد بازرگان برای انتخابات
آزاد: از این پررویی تعجب میکنم. (تاریخ چه زود جواب همه ظلم ها را به
ظالمان میدهد و این وسط چرا مردم سلاخی میشوند و میرحسین را رهبر خود
قرار میدهند،برای آزادی بجنگید .)
مهدی کروبی نیز از حمله کنندگان به بازرگان و مصدق بود که میگفت اینها سر
در آخور غرب فرو برده اند البته طیف احمدی نژاد هرکس غیر از خودش را
نامسلمان میداند و شایسته مرگ بدتر از بد!
هیچ روزنامه ای پس ار حمله به بازرگان جوابیه او را منتشر نمیکرد،فقط
یکبار خاتمی در کیهان آنروزها این کا را انجام داد،البته بعد از نامه
جوابیه بازرگان بازهم در نقد جوابهای بازرگان مطالبی از طرف خاتمی درج
شد!
بازرگان تنها در باره خاتمی گفت: «برخوردهای دوستانه ،منصفانه و قیافه
سمپاتیک و قامت رعنای شما که بوی انسانیت و برادری اسلامی را از آن حس
کردم.» اما او نمیدانست خاتمی اراده ندارد و خود او هم یک روحانی است
ومبلغ دین
خاتمی از اولین سردبیران روزنامه کیهان بود که قانون و حق را زیر پا
گذاشت و در پی سانسور و انحصار طلبی به نام مصلحت بود.در واقع دشمنی
میکرد
بازرگان همیشه در مقابل این فاشیست ها سکوت پیشه کرد و جواب کج دهنی شان
را با سر و صدا و جیغ و فریاد نداد،تنها کرامت نشان داد و بزرگواری کرد.
اینها همه از یک تیره اند ،امروز در ایران تنها دعوای قدرت است و بس
خود اینها(موسوی،هاشمی،کروبی،خاتمی و اسمشو نبر) اولین گروهی بودند که
افرادی را با برچسب غیر مکتبی یا عوام بودن یا غیر خودی بودند از مدیریت
و وزارت جدا میکردند یا میکوبیندند یا به اعدام سوق میدادند.حالا چرا
دادشان گوش فلک را پاره میکند که چرا برچسب میزنید!
در دوران خود موسوی رادیو و تلویزیون و مطبوعات یکسره در اختیار او بود و
همه کس را به بهانه های واهی فقط به جرم انتقاد یا مخالفت با او به
زندان،سکوت،گوشه نشینی یا کام مرگ فرستاد
اینها را نمیگویم که دست از این حرکت بردارید،فقط بیدار باشید،اینها
بازهم میخواهند سوار شما بشوند و از این حرکت فقط برای داشتن قدرت
استفاده کنند
فرقی ندارد کی باشد،احمدی یا موسوی یا کروبی، هرکس که حتی یکبار زبان
باز کرده باشد و بگوید مصلحت نظام(نه مردم) جایی که لازم ببیند به مردم
خیانت میکند.
کسی که یکبار دروغ بگوید بازهم میگوید
